ทำไม

ทำร้าย หญิง ได้ขนาดนี้

ทำไมไม่ขยันตั้งแต่ตอนนั้น

ตอนนี้ยังพอมีหวัง

ถ้าจะโทษใครจะเกลียดใคร

ก็คงต้องเป็นเรา

เกลียดตัวเอง

เกลียดที่สุด

จะมีอะไรเปลี่ยนความเป็นจริงได้ไหม

ช่วยเปลี่ยนให้เรามีค่าพอ คู่ควรพอกับหญิงได้ไหม

ถ้าครอบครัวไม่คิดมาก

ถ้าฐานะไม่ใช่ปัญหา

ถ้าสังคมไม่เกี่ยว

ถ้าอย่างนั้นเราคงรักกันได้

ได้แต่แอบหวังซักวัน

วันที่หญิงไม่ต้องห่วงเรื่องต่างๆ

วันที่หญิงไม่มีใคร

วันนั้นหญิงจะกลับมา

กลับมาคอยบอกคอยนำทางให้เราก้าวต่อไปอย่างมีจุดหมาย

กลับมาฟังเสียงอ้อน¿เสียงตื่นเต้นของเราอีก

กลับมาหัวเราะ ร้องเพลง ยิ้ม กอด เราอีกครั้ง

อีกครั้ง

แต่ความจริงก็คือความจริง

ที่วันนี้เราไม่มีค่าคู่ควรเลย

อีกนานแค่ไหนก็คงไม่

ถึงตอนนี้พยายามแค่ไหน

ทำยังไงก็ไม่พอไม่คู่ควรเลย

ขอปาฏิหารย์ได้ไหมขอร้อง

ถ้าให้เราเจอกันได้ทำไมไม่ให้เราอยู่ด้วยกันตลอดไป

จะมีก็เพียงความทรงจำที่แสนดี ที่เก็บไว้ให้เรายิ้ม หัวเราะ มีความสุข และร้องไห้

ที่ครั้งนึงเราได้เจอคนที่รักเราจริงๆ

ครั้งเดียวที่เราจะได้พบ

ต่อไปคงไม่มีอีกแล้ว คนที่จะรักเรา ห่วงเราได้ขนาดนี้

ก็ได้แค่ ก้าวต่อไป

และหวังเพียงปาฏิหารย์ที่ไม่มีจริง